jump to navigation

Η Ελλάδα του μεσσιανισμού 13/11/2011

Posted by alexpireas in Πολιτική.
trackback

Μετά την επιλογή Παπαδήμου για την ηγεσία του νέου κυβερνητικού σχήματος και την πολυκομματική μορφή αυτού, τόσο τα Μ.Μ.Ε. όσο και τα πολιτικά κόμματα και μεγάλο μέρος του πληθυσμού ισχυρίζονται ότι ανοίγει ένα καινούργιο κεφάλαιο για την Ελλάδα της μεταπολίτευσης. Είναι αλήθεια ότι με τις τελευταίες εξελίξεις στο πεδίο της πολιτικής, η χώρα μπαίνει σε σχεδόν αχαρτογράφητα νερά που ενδέχεται να οδηγήσουν σε εντελώς καινούργιες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές συνήθειες τους πολίτες της. Ήδη, πολλές από τις συνήθειες, όχι απλά της μεταπολίτευσης, αλλά ολόκληρης της νεοελληνικής μας πορείας τείνουν να σταματήσουν, μέσα από την ευρύτερη επίδραση της κρίσης, όχι μόνο οικονομικά, αλλά και κοινωνικά στον Νεοέλληνα.

Ωστόσο, μέσα στο μεγάλο φάσμα αλλαγής των συνηθειών και εξευρωπαϊσμού αυτών, δεν συμπεριλαμβάνεται η φυγή του Έλληνα από το μεσσιανισμό. Ο τρόπος που αντιμετωπίζεται ο Λουκάς Παπαδήμος από τα κόμματα, από τα Μ.Μ.Ε. και γενικότερα από τον ελληνικό λαό καταδεικνύει σαφέστατα ότι ακόμα αναμένεται ο ερχομός ενός μεσσία. Ακόμα, δηλαδή, ο ευρωπαίος Έλληνας πολίτης αναμένει ότι θα έρθει κάποιος, ο οποίος θα μπορέσει να βγάλει τη χώρα από τη κοινωνικοοικονομική κρίση που τη μαστίζει και να την οδηγήσει μπροστά χωρίς καμία προσπάθεια από όλους τους άλλους.

Αυτή τη φορά «ο μεσσίας» δεν έχει τα χαρακτηριστικά των προηγούμενων, καθώς δεν ανήκει εν γένει στο πολιτικό χώρο, με όλες τις παραμέτρους που αυτό συνεπάγεται. Έτσι, οι απαιτήσεις για τα μελλοντικά πεπραγμένα του είναι διαφορετικές σε σχέση με τους άλλους. Αυτό όμως το οποίο δεν είναι διαφορετικό, είναι οι προσδοκίες προς το πρόσωπο του. Ότι δηλαδή, θα μπορέσει να βγάλει τη χώρα από το τέλμα χωρίς ιδιαίτερες προσπάθειες ολόκληρου του ελληνικού λαού, όχι οικονομικές προσπάθειες, αλλά προσπάθειες αλλαγής νοοτροπίας.

Μέχρι αυτή την στιγμή, η πλειοψηφία των (Νεο)Ελλήνων αναμένει να μπορέσει να τη «σκαπουλάρει» πάλι, την ύστατη στιγμή, με κάποιο τρόπο, χωρίς να «λερωθεί». Αυτός είναι και ο λόγος της κυριαρχίας του μεσσιανισμού στην νεότερη ιστορία της Ελλάδας. Η επίκληση του μεσσία δηλαδή, μπορεί εύκολα να βγάλει από το κάδρο των ευθυνών έναν ολόκληρο λαό και να τις μεταβιβάσει σε ένα και μοναδικό πρόσωπο, που θα είναι ο εκάστοτε μεσσίας και θα του χρεώνονται όλες οι αποτυχίες. Όπως έλεγε και ο Βρετανός φιλόσοφος  Μπέρτραντ Ράσελ «Δημοκρατία είναι η διαδικασία με την οποία διαλέγουμε αυτόν στον οποίο θα ρίξουμε το φταίξιμο», και ο καταλογισμός των ευθυνών σε ένα πρόσωπο μπορεί να γίνει πολύ πιο εύκολα αν πρώτα υπάρχει το αίσθημα «θεοποίησης» του. Αν και ο Ρασέλ δεν εκφράζει τη σωστή και υγιής έμμεση ή άμεση δημοκρατία με αυτή του τη ρήση, στην Ελλάδα βρίσκει πλήρη εφαρμογή.

Ένα από τα κυριότερα διακυβεύματα της κρίσης είναι η ανατροπή αυτής της ιδεολογίας σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Η ανατροπή του μεσσιανισμού και η ανάληψη ευθυνών του καθένα προσωπικά. Ο καλύτερος πολιτικός(ή τεχνοκράτης τώρα πλέον) να έρθει και να αναλάβει, δεν πρόκειται να υπάρξει καμία βελτίωση αν πρώτα από όλα ολόκληρος ο λαός δεν λάβει τις ευθύνες του. Είναι ανάγκη, να περάσουμε από την Ελλάδα του μεσσιανισμού στην Ελλάδα της συλλογικής ευθύνης και προσπάθειας. Αν τα καταφέρουμε, το φως στην άκρη του τούνελ δεν θα είναι το τραίνο που έρχεται κατά πάνω μας, αλλά η πορεία προς ένα καλύτερο μέλλον.

 

Γράφει ο Αλέξανδρος Πασσίσης

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: